سيد محمد على ايازى
124
مصحف امام على ( ع ) ( فارسى )
باشد . به همين دليل تمام كسانى كه به شبهات قائلين به تحريف پاسخ داده و از مصحف امام دفاع كرده ، عبارت تنزيلا را به تفسير معنا كردهاند . به عنوان نمونه آيت اللّه خويى در اين باره مىنويسد : و آنچه از روايات مصحف امام استفاده مىشود كه اين كتاب مشتمل بر زيادات تنزيل و تأويل بوده و از اين اخبار نمىتوان استفاده كرد كه اين افزودهها جزو قرآن بوده ، لذا بايد بگويم آنها مطالب تفسيرى بوده است . « 1 » اهميت بيان تنزيل در عصر رسالت قرآن كريم در كنار ابلاغ وحى ، تبيين آن را ضرورى مىشمارد ( نحل / 44 ) و بيان و تبيين را منحصر به متشابهات ، اسرار كلامى و تأويل آيات نمىداند . « 2 » بلكه مسئوليت رسالت را افزون بر ابلاغ ، تعليم حقايق آيات و آماده كردن دلها براى تفكر و تدبر مىداند ، چنان كه پس از ذكر مسئوليت پيامبر مىفرمايد : لعلهم يتفكرون و در مقامى ديگر مىفرمايد : هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ « 3 » . اوست آن كه در ميان مردم درس ناخوانده پيامبرى از خودشان برانگيخت تا آيات او را بر آنان خواند و پاكشان سازد و كتاب و حكمت به آنان آموزد . تعليم كتاب ، بيان الفاظ و پرده برگيرى از محكمات آن است . در مقابل تعليم حكمت بيان معارف حقيقى قرآن است . به همين دليل پيامبر اين
--> ( 1 ) - خويى ، ابو القاسم ، البيان / 223 . ( 2 ) - طباطبايى ، محمد حسين ، الميزان ، ج 12 / 261 . ( 3 ) - سوره جمعه / آيه 2 .